Atzealdea

Zaintza lanei heltzeko ereduak

 

Zaintza lanei heltzeko ereduak

Berdintasuna eta Kontziliazioa

Carmen Castroren hitzaldia Berdintasuna, gizartea eta etorkizuna kongresuan.

Ekonomian doktorea da eta genero-politika europarretan eta jaiotza-baimenen sistemetan espezializatuta dago. Politika publikoek genero-arloko justiziaren aurrerapenei egindako ekarpenak ikertzen ditu. Valentziako Unibertsitateko Ekonomia Feministaren Katedraren taldeko kide da eta Ekonomia Feministaren Estatuko Kongresuetan parte hartu du, azkenengo hiruretan: Pablo de Olavide Unibertsitatearena Carmonan (2013), Vic Unibertsitatearena (2015) eta Madrilgoa (2017). Ekonomiako irakasle elkartua da Valentziako Unibertsitatean eta Pablo de Olavide Unibertsitateko (Sevilla), Euskal Herriko Unibertsitateko, Coruñako Unibertsitateko eta Granadako Unibertsitateko master ofizialetako irakaslea da. Azken 15 urteotan politika publikoetarako aholkularia izan da instituzio desberdinentzat. Gaur egun Coruñako Unibertsitateko Genero Ikasketen eta Ikasketa Feministen Zentroko kide da eta Valentziako Generalitat-eko Konpetentziaren Defentsarako Batzordeko bozeramailea da. Aktibista feminista da duela 30 urte baino gehiagotik

Ekonomia Feministaren ekarpen nagusietako bat baliabide eta lehentasunen esleipenaren inguruan bizitza eta ekosistemak sostengatzen dituzten prozesuei erreparatuz birpentsatzeko premia azaleratzea da. Planteamendu etiko bat da, zeinaren arabera bizitzaren iraunkortasunaren logikak agenda politiko, ekonomiko eta energetikoaren muina elikatzen baitu. Gizarteeraldaketarako prozesua birbanaketa-justiziaren dimentsioa eraikiz orientatzeko zein gizarte-eredura jo nahi dugun birplanteatu behar dugu nahitaez. Zaintzak dira paradigma feministatik proposamen politikoa artikulatzeko harremankorapiloa. Horrek, hein batean, pertsonen ongizatea, giza garapenaren dimentsioa eta egun alde batera utzi eta ikusezin bilakatzen diren aniztasun, ezagutza eta jakinduria tradizionalak gaineratzea erdiesteko xedea lehen planoan kokatzea dakar.

Gizarte orok eskaini eta eskatzen ditu zaintzak. Gizarte hori giza premiei erantzunez antolatzeko moduak baldintzatzen du haren oinarri diren balioak. Hala premia horiek asetzeko erantzukizunek kokapenak, nola instituzioek ematen dituzten erantzunek, hein handi batean, agerian ipintzen dituzte Europan dauden zaintza-erregimen ezberdinak. Herrialde bakoitzak zaintzen premia artatzeko moduak erakusten du ezberdintze sexualean sustraituta eraikitako ‘gizarte-arau edo -iguripenei’ ematen zaien garrantzia eta, horrenbestez, politika publikoak orientatuz horiek zein neurritan sustatu edo desegiten diren. Horrenbestez, zaintzak jorratzeko estrategiek genero nahiz eraldaketa aldetik duten ahalmen ezberdina identifikatzea da gakoa, lanaren sexuaren araberako banaketan eta 2008az geroztik genero-berdintasunerako konpromisoari begira gertatutakoan oinarritutako ‘gizarte-araua’ iraultzeko ahalmen handi edo txikiagoari so.